Timba Genres – Muziek

Timba is Cubaanse dansmuziek die eind jaren 1980 in Havana ontstond. Ze bouwt voort op de son, met invloeden van salsa, funk, R&B en jazz, en vooral van Afro-Cubaanse folklore zoals rumba. Timba is snel, ritmisch en vol improvisatie: ritme en swing gaan voor melodie, en de band wisselt voortdurend van gear.

Kernpunten

Video: Kernpunten

Deze video staat op YouTube. Bij afspelen gaan gegevens naar YouTube (Google), dat cookies kan plaatsen. Privacy

Het woord timba was eerst een compliment uit de rumba: een timbero was een goede muzikant. Rond 1988 werd het de naam voor een nieuwe muziek; onder anderen José Luis "El Tosco" Cortés, leider van NG La Banda, claimt dat hij het woord zo als eerste gebruikte.

De belangrijkste voorlopers zijn Los Van Van en Irakere uit de jaren 1970. NG La Banda nam in 1989 En la calle op, voor velen het eerste timba-album, en was een van de eerste bands die gears en eigen pianotumbaos per nummer vast gebruikte.

In de Speciale Periode van begin jaren 1990, de zware economische crisis na de val van de Sovjet-Unie, werd timba de muziek van het Havanaanse uitgaansleven. Cuba ging open voor toerisme, en dat gaf timba een groter publiek.

  • Drumstel: bijna elke timbaband heeft een drummer; bands met een timbalero voegen een bassdrum toe.
  • Bas: geen vast patroon zoals in salsa, maar een tumbao die bij het nummer hoort. De bassist stopt soms helemaal, zoals in de presión.
  • Piano en keyboard: eigen tumbaos per nummer; synthesizers zijn gewoon.
  • Blazers: snel, soms met bebop-invloed, tot in de uiterste registers.
  • Improvisatie: zangers, blazers en ritmesectie improviseren volop.

Meer over de bouwstenen staat bij Timba-elementen.

Een paar bands bepaalden hoe timba klinkt. Ze staan hier per periode.

Voorlopers

  • Los Van Van (1969) – de band van Juan Formell, die de songo ontwikkelde. Sinds 1969 de populairste band van Cuba, en zelf ook een van de grote timbabands.
  • Irakere – de band van Chucho Valdés, buiten Cuba vooral bekend als Latin-jazzband. Mengde Afro-Cubaanse ritmes met son en jazz; José Luis "El Tosco" Cortés kwam hier vandaan.

De jaren 1990

  • NG La Banda – meestal gezien als de eerste timbaband, met En la calle (1989). Vijf leden kwamen uit Irakere, onder wie El Tosco en de hele blazerssectie, de metales del terror.
  • Charanga Habanera – het debuutalbum Me sube la fiebre (1992) begon de "timba-explosie". De band domineerde tot de oorspronkelijke bezetting in 1998 uit elkaar ging.
  • Manolín, El Médico de la Salsa – door El Tosco ontdekt op de medische faculteit. Zijn populariteit werd vergeleken met Beatlemania.
  • Paulito FG y su Élite – Paulito was met Issac Delgado en Manolín een van de drie grote zanger-bandleiders van de jaren 1990. Hij riep gear changes ter plekke af.
  • Manolito y su Trabuco – de band van Manolito Simonet, met sterke zangers. De R&B-invloeden van zanger Ricardo Amaray kregen via Simonets arrangementen een Cubaans geluid.
  • Bamboleo – geleid door pianist Lázaro Valdés jr., met R&B en jazzfusion. Met handtekens bouwt de band bloques ter plekke op.
  • Klimax (1995) – de band van drummer en songwriter Giraldo Piloto, die ook Me sube la fiebre voor Charanga Habanera schreef. Harmonisch de meest originele van allemaal.

Na 2000

  • Pupy y Los que Son Son (2001) – de band van pianist César "Pupy" Pedroso, na ruim dertig jaar Los Van Van. Zoekt een balans tussen son en timba.
  • Havana D'Primera (2007) – de band van trompettist en zanger Alexander Abreu, een van de belangrijkste bands van de hedendaagse timba.

📝 Bronnen