Mozambique

De mozambique is een Cubaans dansritme dat Pello el Afrokán (Pedro Izquierdo) in 1963 in Havana bedacht. Net als de conga komt het voort uit de comparsas van het straatcarnaval. Het geldt als het eerste nieuwe genre van Cuba na de revolutie.

Ontstaan

In 1963 kwam de mozambique voor het eerst op de Cubaanse televisie, in het programma Ritmos de Juventud. De trommelaars speelden zo strak samen dat ze volgens de verhalen klonken als één piano. Het ritme werd snel populair, maar was na een paar jaar alweer uit de mode. Pello, en later zijn zoon, hielden het in leven.

Bezetting

  • Trommels: Pello speelde zelf vier trommels; daarnaast waren er zes trommels voor drie spelers.
  • Bombo: een grote trom, zoals in de comparsa.
  • Bellen: drie bellen en een koekenpan (sartén).
  • Blazers: trompetten en trombones.

De Cubaanse mozambique staat in rumba clave.

De dans

Dansers buigen de knieën, gaan laag en tillen een voet op. De beweging is een mix van rumba, son en de Amerikaanse twist.

Bekende nummers

  • María Caracoles, later ook opgenomen door Santana (1977).
  • Ileana quiere chocolate
  • Camina como cómico
  • Mozambique núm. 1

Mozambique in New York

In het New York van de jaren 60 maakte Eddie Palmieri een eigen ritme dat ook mozambique heet, geïnspireerd op dat van Pello. De twee hebben geen partijen gemeen.

  • De New Yorkse mozambique staat in son clave.
  • Het belpatroon komt van een cáscara-patroon uit de guaguancó. Manny Oquendo werd bekend met de timbales-partij.
  • Drummer Steve Gadd speelde het belpatroon later op drumstel in Late in the Evening van Paul Simon.

📝 Bronnen