Kiribá - dance
Kiribá is een oude muziek- en dansoverlevering uit oostelijk Cuba, nauw verwant aan Nengón en Changüí, en wordt beschouwd als een van de oudste nog bestaande Afro-Cubaanse populaire vormen.
Oorsprong
Kiribá komt uit dezelfde oostelijk Cubaanse ( Oriente) culturele wereld als Nengón en Changüí — de gemeenschappen van de Guantánamo- en Baracoa-regio's waar Afrikaanse ritmische tradities het sterkst overleefden na de koloniale periode. De drie vormen ( Nengón, Kiribá, Changüí) worden soms samen gegroepeerd als de familie van de oostelijk Cubaanse rootsmuziek.
Net als Nengón wordt Kiribá tegenwoordig door zeer weinig mensen beoefend en wordt het beschouwd als een bedreigde levende traditie.
Muzikaal en dans karakter
Kiribá deelt veel kenmerken met Nengón:
- Langzaam, weloverwogen tempo — ongehaast en meditatief van karakter
- Minimale instrumentatie — stem, percussie, tres
- Vraag-en-antwoord vocale structuur
- Geaard voetenwerk — voeten dicht bij de grond, schuifelend in plaats van heffend
- Landelijke, gemeenschappelijke context — gedanst op sociale bijeenkomsten in kleine gemeenschappen
De onderscheidingen tussen Kiribá en Nengón zijn subtiel en variëren per gemeenschap en afstamming. Beide vertegenwoordigen de oudste laag van de Cubaanse populaire dans voordat deze werd verstedelijkt, geformaliseerd en omgezet in son.
Historische betekenis
Kiribá, samen met Nengón en Changüí, bewaart bewegings- en muzikaal vocabulaire dat grotendeels is verdwenen uit de Cubaanse stedelijke populaire muziek. Voor onderzoekers en dansers die geïnteresseerd zijn in de diepste wortels van de Cubaanse dans zijn deze oostelijke vormen onvervangbare primaire bronnen.
