Danzonete

Danzonete is de gezongen evolutie van danzón — de brug tussen de puur instrumentale danzón van de 19e en vroege 20e eeuw en de vocale populaire muziek die zou volgen.

Oorsprong

Danzonete werd in 1929 gecreëerd door componist en bandleider Aniceto Díaz met het stuk "Rompiendo la rutina" ("De routine doorbreken"). De titel was toepasselijk — hij deed precies dat door voor het eerst een vocale sectie toe te voegen aan het danzón-formaat.

Danzón was voorheen puur instrumentaal. Het toevoegen van de menselijke stem — met geïmproviseerde of gecomponeerde teksten, vraag-en-antwoord tussen de zanger en het orkest — opende de vorm naar son en mambo.

Dans Karakter

De danzonete-dans is in wezen danzón met een vocale sectie:

• Dezelfde structuur en beweging als danzón (zie de Danzón-pagina)
• De paseo (openingspromenadewandeling), de pauzes, het close-couple dansen
• Wanneer de vocale sectie begint, intensiveert de muziek iets en wordt het dansen meer ritmisch betrokken
• De vocale vraag-en-antwoord geeft de danser meer muzikaal materiaal om op te reageren

Historische betekenis

Danzonete is belangrijk als een overgangsvorm. Het toont de richting die de Cubaanse populaire muziek in de jaren 1930 insloeg — naar vocale muziek, naar de son-beïnvloede montuno-structuur, naar wat het big band mambo-geluid van de jaren 1940 zou worden.

Het was populair in de jaren 1930 en tot in de jaren 1940 voordat mambo en son-gebaseerde muziek het overschaduwde. Zoals danzón zelf wordt het tegenwoordig in Cuba en Mexico (vooral Veracruz) bewaard door liefhebbers van de traditionele vormen.