De son-dans is de basis van alle Cubaanse populaire partnerdansen — vloeiend, intiem, geaard en muzikaal. Elke Cubaanse dansstijl die volgde (mambo, casino, timba) bouwt voort op het lichaamsvocabulaire en de structuur die door de son is vastgelegd.
De son-basisstap (paso básico) is een zij-naar-zij of voor-naar-achter gewichtsoverdracht die het clave-ritme volgt. Anders dan salsa (die vaak op beat 1 of beat 2 stapt afhankelijk van de stijl), heeft son-dansen een meer vloeiende relatie met het ritme — het lichaam stroomt in plaats van stoot.
Kernkwaliteiten:
Son is een close partnerdans. De omhelzing is:
De verbinding maakt communicatie zonder woorden mogelijk: de leider initieert door lichaamsbeweging, de volger reageert door de gedeelde gewichtsverbinding.
Son-muziek heeft twee duidelijke secties, en de dans past zich aan elk aan:
| Sectie | Muziek | Dans |
|---|---|---|
| Canto (vers) | Gecomponeerde melodie, zanger leidt | Vloeiend, conversationeel, close embrace — luister en reageer op de teksten |
| Montuno | Open, vraag-en-antwoord, percussie intensiveert | Meer beweging, figuren, draaien — de groove opent zich |
Deze tweedelige structuur is de voorouder van het vers-naar-montuno gear-concept van timba.
De vier son-stijlen vertegenwoordigen verschillende tijdperken en contexten:
Het begrijpen van son-dans is essentieel voor timba-dansen. De son-basisstap, de close partneromhelzing, de canto/montuno-structuur en de geaarde lichaamsbeweging zijn allemaal direct aanwezig in timba. De timba-danser die son kent heeft een diepere basis dan iemand die alleen casino of salsa heeft geleerd.