Makuta
Makuta is een seculiere Kongo-afgeleide dans van de Congo-afstammingsgemeenschappen van Cuba — krachtig, geaard en feestelijk. Het behoort tot de oudste laag van Afrikaans-Cubaanse culturele expressie en vertegenwoordigt een directe voortzetting van Centraal-Afrikaanse bewegings- en muzikale tradities die door eeuwen van slavernij en koloniaal leven zijn bewaard.
Oorsprong en context
De tot slaafgemaakten die Makuta naar Cuba brachten kwamen voornamelijk uit de Kongo culturele sfeer — gemeenschappen verspreid over het huidige Congo, Angola en delen van Kameroen, in Cuba gegroepeerd onder het brede label Congos of Bantú. Makuta was hun seculiere gemeenschapsdans: geen religieuze ceremonie, maar een bijeenkomst van de gemeenschap voor viering, sociale binding en het bevestigen van een gedeelde culturele identiteit.
Deze bijeenkomsten vonden plaats in de cabildos de nación — onderlinge hulpverenigingen georganiseerd langs Afrikaanse etnische lijnen die het koloniale Cuba toestond als middel van sociale controle. De cabildos werden in de praktijk de institutionele bewaarders van de Afrikaanse cultuur.
De Trommen
Makuta wordt aangedreven door een set van drie vaattrommen (trommen gebouwd van grote houten duigen, met dierenhuidkoppen):
- Caja — de grootste, laagste trom; stelt het fundamentele ritme in
- Mula — de middelgrote trom; draagt het hoofdritmische patroon
- Cachimbo — de kleinste, hoogste trom; improviseert en reageert
Deze drietrommelhiërarchie — groot fundament, middelmaat patroon, kleine improvisator — is kenmerkend voor Kongo-Cubaans trommelspel en verschijnt ook in Yuka en in de Rumba-drumfamilie die uit beide voortkwam.
Bewegingsvocabulaire
Makuta wordt uitgevoerd in een gemeenschapsformaat — deelnemers vormen een cirkel (rueda), met individuele dansers die het midden betreden voor uitgebreide improvisatie voordat ze terugkeren naar de cirkel. De bewegingsstijl is:
- Geaard en aards: het zwaartepunt blijft laag; de knieën zijn gebogen, het lichaam leunt iets voorwaarts
- Krachtig en percussief: stappen slaan de grond; het hele lichaam reageert op de trom
- Torso-voorwaarts: het bovenlichaam, met name de schouders en borst, neemt actief deel
- Voeten en benen: complexe stamppatronen, wijdbeense standen, lage hurkbewegingen
- Gemeenschappelijke interactie: de cirkel van deelnemers klapt, zingt en reageert op de danser in het midden
Makuta en Yuka — een andere Kongo-afgeleide seculiere dans — vormen de twee pijlers van de Congo-Cuba-dansoverlevering. Beide gebruiken het caja/mula/cachimbo-drumstelsel, beide hebben het cirkelformaat, en beide vertegenwoordigen seculiere gemeenschapsexpressie.
Geleerden traceren een directe lijn van Makuta en Yuka naar Rumba: het drumformaat, de cirkelstructuur, de geaarde lichaamshouding en de improvisatorische centrum-vloerdynamiek verschijnen allemaal opnieuw in Rumba's drie stijlen (Yambú, Guaguancó, Columbia).
Palo Monte-verbinding
Hoewel Makuta een seculiere dans is, bestaat het binnen de bredere wereld van Palo Monte (ook wel Reglas de Congo) — het Kongo-afgeleide religieuze en spirituele systeem dat de andere grote pijler van de Congo-Cuba-cultuur is.
Cubaanse rumba is een Afro-Cubaans muziek- en dansgenre dat wordt gekenmerkt door complexe ritmes, vraag-en-antwoord vocalen en expressieve, vaak flirterige bewegingen, geworteld in Afrikaanse en Spaanse tradities.
Lees meer >Guaguancó is de bekendste rumbastijl: een flirterige paardans waarin de man de vrouw probeert te 'vangen' met de vacunao, een symbolische bekkenstoot, terwijl zij die met haar bewegingen ontwijkt of aanneemt.
Lees meer >Columbia is de snelste rumbastijl: een virtuoze solodans op een 6/8-gevoel, traditioneel door mannen gedanst en tegenwoordig ook door vrouwen. Kenmerkend is de speelse, competitieve dialoog tussen de danser en de leidende trom, de quinto.
Lees meer >Yambú is de oudste en langzaamste rumbastijl, eind 19e eeuw ontstaan in de stadswijken van Matanzas en Havana. Een rustige, elegante paardans zonder de vacunao van de guaguancó, niet religieus en gedanst op son-clave.
Lees meer >Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied en de bakermat van enkele van de invloedrijkste muziek- en danstradities ter wereld. Afrikaanse, Spaanse en Franse culturele stromen kwamen hier in eeuwen koloniale geschiedenis samen en brachten een buitengewone creatieve cultuur voort die zich over de hele wereld verspreidde.
Lees meer >Het gebied Kameroen–Congo was de thuisbasis van de Bantoe- en Kongovolken, van wie nakomelingen vooral tussen de 17e en 19e eeuw als slaaf naar Cuba werden gebracht. Hun culturele erfgoed leeft in Cuba voort in Palo Monte en in de dansen makuta en yuka.
Lees meer >Palo
Palo
Palo is een Afro-Cubaanse religie met verschillende denominaties die zich ontwikkelde onder Centraal-Afrikaanse slaven en hun nakomelingen, met name die van Kongo en Bantú afkomst.
Het Spaanse woord palo ("stok") verwijst naar de houten stokken die worden gebruikt bij de constructie van rituele altaren — la Nganga, el caldero of la prenda genaamd.
Denominaties ("Takken") van Palo
- Mayombe (of Mallombe)
- Monte
- Briyumba (of Brillumba)
- Kimbisa
Beoefenaars
Priesters en ingewijden van Palo worden genoemd:
- Paleros
- Tatas (mannelijke priesters)
- Yayas (vrouwelijke priesters)
- Nganguleros
Kernovertuigingen
Het Palo-geloofsysteem rust op twee fundamentele pijlers:
- Eer van de geesten
- Geloof in natuurlijke / aardse krachten
Alle natuurlijke objecten — met name stokken — worden begrepen als spirituele kracht bevattend. Dit verschilt van Santería en andere Yoruba-religies, wier orishas meer geassocieerd zijn met menselijke of antropomorfe vormen.
Onderscheidende kenmerken
- Geen godheidsspecifieke kleuren, kleding of gestileerde dansen (in tegenstelling tot Santería).
- Rituele nadruk op natuurlijke objecten en de nganga.
Muziek in Palo-rituelen
Palo-muziek begint doorgaans met houten percussie, gevolgd door trommen en metalen gereedschappen.
Houten instrumenten:
Trommen:
- Ngoma (congatype trommen)
Metalen instrumenten:
Hogere Goden en Syncretisme
Nkuyu
Ook bekend als: Mukudji, Nkuyu, Mañunga, Lubaniba, Lucero, Lucero Mundo, Remolino, Cuarto Vientos, Kbuyu
- Godheid van bossen en wegen; een gids en balanceerder
- Bewaker van kerkhofingangen
- Geassocieerd met de maan
- Gesyncretiseerd met Eleguá/Eshu (Yoruba) en het Heilig Kind van Atocha
Kengue
Ook bekend als: Mama Kengue, Yola, Tiembla Tierra, Pandilanga
- Hemelvader en primordiale schepper
- Godheid van kennis en rechtvaardigheid
- Equivalent aan Obatalá (Yoruba)
- Gesyncretiseerd met de Maagd van Barmhartigheid
Sarabanda
Ook bekend als: Zarabanda, Rompe Monte
- Sterke, krachtige, eigenzinnige godheid
- Equivalent aan Ogún (Yoruba)
- Geassocieerd met Sint Petrus
El Christo Negro
- Zwarte manifestatie van Jezus Christus
- Wordt als almachtig beschouwd; alle geesten buigen voor zijn autoriteit
- Symbolisch verbonden met zwarte kraaien en zwarte hanen
Mama Chola
Ook bekend als: Chola Wengue
- Godin van liefde, schoonheid, vruchtbaarheid en voorspoed
- Heerseres over rivieren en zoet water — alles wat stroomt, groeit en vernieuwt
- Equivalent aan Oshún (Yoruba)
- Gesyncretiseerd met Onze-Lieve-Vrouw van de Naastenliefde (La Virgen de la Caridad del Cobre), de beschermheilige van Cuba
Yuka wordt beschouwd als de oudste overgebleven Kongo-afgeleide dansvorm in Cuba en de meest directe voorouder van Rumba. Bewaard door Congo-afstammingsgemeenschappen vanaf het tijdperk van de slavernij, bevat Yuka het bewegingsvocabulaire, het drumformaat en de sociale dynamiek die uiteindelijk zou transformeren tot een van Cuba's bepalende populaire danstradities.
Lees meer >