Vodú is de Haïtiaanse vodou zoals die in Cuba wordt beoefend, vooral in het oosten van het eiland, door nakomelingen van Haïtiaanse migranten.
Haïtiaanse migranten brachten de vodou naar Cuba. In de 18e eeuw vestigden gevluchte tot slaaf gemaakten uit Saint-Domingue zich rond de Sierra Maestra, en tijdens de Haïtiaanse Revolutie kwamen er meer. Begin 20e eeuw groeide de migratie sterk: tussen 1912 en 1916 van 8.784 naar 79.274 mensen per jaar. De vodou wordt vooral beoefend in Oriente en in de bergdorpen van de Sierra Maestra, maar ook daarbuiten, zoals in Ciego de Ávila. Omdat de meeste Haïtianen katholiek waren, bleef de vodou vaak op de achtergrond, en werd hij lang voor "hekserij" aangezien.
De vodou vereert de lwa, ingedeeld in naties, vooral Rada en Petwo. De Rada-lwa gelden als "koel" en danken veel aan Dahomeyaanse en Yoruba-invloeden; de Petwo-lwa als "heet", met wortels in de Kongo-religie. Enkele bekende lwa:
Volgens EcuRed wordt de vodou beoefend in een tempel, de peristyl; de ingewijden van één priester vormen samen een sociedad. De rangen lopen van houngan (man) of mambo (vrouw) asogwe, de hoogste priester, via sou pwen tot de hounsi. Elke ingewijde heeft een eigen beschermgeest, de lwa met tet. In de ceremonies klinken verschillende soorten trommels; het doel is een lwa uit te nodigen om de ruimte te betreden en een van de gelovigen te bezitten.
Sommige gelovigen beoefenen zowel de vodou als de santería, en vodou en Palo delen Kongo-praktijken, zoals geesten die in flessen of potten worden bewaard. De processies van de gagá werden oorspronkelijk onderhouden door de vodú-genootschappen.