Babalú Ayé

Babalú Ayé (ook bekend als Asojano in sommige lijnen) is de Orisha van genezing, ziekte en de aarde. Hij beheerst ziekte — met name epidemische huidziekten — en heeft de macht om zowel te treffen als te genezen.

De Orisha

• Domein: Ziekte, genezing, de aarde, pokken, lepra, aids (in moderne praktijk), epidemieën
• Kleuren: Paars en jute/zaklinnen
• Getal: 17
• Symbool: Krukken, een bezem van palmbast (soplador), een hond
• Syncretisme: San Lázaro (Sint Lazarus)

Babalú Ayé is een van de meest vereerde Orishas in Cuba, met name onder de armen en zieken. Zijn heiligdom in El Rincón bij Havana trekt enorme menigten op 17 december, wanneer duizenden pelgrimstochten maken — sommigen op hun knieën kruipend — om hem te eren.

Hij is een figuur van immens mededogen maar ook van diepe strengheid: hij heeft de macht om ziekte als straf te sturen of het als genade terug te trekken.

De Toque

De toque van Babalú Ayé heeft een onderscheidend plechtig, zwaar karakter:

• Langzaam en gemeten — oproepen aan het gewicht van het lijden en de plechtigheid van genezing
• Een unieke ritmische handtekening die direct herkenbaar is in de ceremonie
• Soms vergezeld door de soplador (palmbezem) gebruikt in zijn rituele dans
• Karakter: treurig, krachtig en diep ernstig

Ceremoniecontext

Ceremonies voor Babalú Ayé zijn bijzonder plechtig. Zijn rituelen omvatten vaak mensen die genezing zoeken van ziekte. In Cuba is de pelgrimstocht van 17 december naar El Rincón een van de meest opmerkelijke religieuze gebeurtenissen — een fusie van Lucumí-traditie en populaire katholieke praktijk.

In de Cubaanse Populaire Cultuur

Babalú Ayé is een van de weinige Orishas wiens naam de Cubaanse populaire muziek binnenkwam. Miguelito Valdés populariseerde het lied "Babalú" in de jaren 40, en het werd internationaal bekend via Desi Arnaz. De dramatische opbouw van het lied en zijn devotionele energie weerspiegelen de intensiteit van de echte ceremoniële toque.